KaTie

วันนี้รู้สึกเบื่อๆตามประสาคนว่างงานอ่ะน่ะ เหลือบไปเห็นชื่อเพื่อนในเอ็มก็พบดอกไม้สีส้มกระพริบไปทั่ว ก็เลยคิดว่าอยากให้ชื่อเรามีดอกไม้กระพริบบ้าง แต่ก็นะ ขี้เกียจโหลดรูปอ่ะ เน็ตที่บ้านใช่เวลานานสุดๆ กว่าจะโหลดเสร็จก็คงใช้เวลาหลายอยู่ ก็เลยคิดว่ามาเขียนบล็อกบ้างดีก่า เห็นว่ากะลังอินเทรน ตอนแรกก็คิดไม่ออกหรอกนะว่าจะเขียนเรื่องอะไร แต่หลังจากอ่านอีเมลของคนคนหนึ่งที่มีคำถามมาถามเรา จริงๆแล้วมันก็น่าจะเป็นเหมือนคำถามทั่วๆไป ที่ตอบแล้วก็แล้วไป แต่สำหรับเราคำถามนี้มันไม่เหมือนคำถามอื่นๆอ่ะ มันทำให้เรารู้สึกดีขึ้นมาทันทีอ่ะ ทันทีที่เราตอบคำถามคนคนนั้นอยู่ในใจ ก็เลยขอยกมาเป็นประเด็นสำหรับการเขียนบล็อกครั้งแรกของเราก็แล้วกันนะ

เริ่มเลยหล่ะกันนะ...

มีใครเคยรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกินบ้างไม๊เวลาออกไปเที่ยวกะเพื่อนของตัวเองซึ่งเป็นคู่รักกัน??? ถ้าใครไม่เคยก็ถือว่าเป็นคนที่โชคดีมากอ่ะนะ เพราะความรู้สึกเหล่านั้นมันช่างแสนจะอึดอัดเหลือเกิน แบบว่าอยากกลับบ้านแล้ว เบื่อแล้ว ไม่อยากเที่ยวต่อแล้ว นี่ชั้นมานั่งทำอะไรตรงนี้เนี่ย เอ๋ หรือว่าชั้นเป็นสิ่งไม่มีชีวิต ช่วยสนใจชั้นหน่อยได้ไม๊... โอ๊ย สารพัดสารเพความคิดที่ทำให้รู้สึกอึดอัดกับการเป็นส่วนเกินก็มารวมตัวอยู่ที่ใจของเราอย่างไม่ได้นัดหมาย...ช่างอึดอัดเสียนี่กะไร... แต่ก็นะ มันก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรมากหรอก เมื่อสถานการณนั้นผ่านไป พอได้บ่นเรื่องราวที่ประสบมาให้กับคนอื่นฟัง ความรู้สึกเหล่านั้นมันก็จะเลือนหายไปจากใจพร้อมกับคำพูดที่เราบ่นออกไปนั่นเอง แต่จริงๆแล้วลึกๆเรากับรู้สึกว่า ความรู้สึกเหล่านั้นมันไม่ได้หายไปเพราะการที่เราได้บ่นหรอก แต่มันเป็นเพราะความเป็นเพื่อนระหว่างเรากับพวกเค้าต่างหากที่ช่วยให้เรารู้สึกดีขึ้น เวลาได้คิดถึงสิ่งดีดีที่เคยทำด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็น แย่งขนมกันกินราวกับว่าขนมกะลังจะหมดโลก นินทาผู้อื่นในระยะประชิดอย่างเมามันส์ นอนซะเบียดกันเพราะกลัวแมลงสาบ(ที่ตั้งกว้าง) เป็นยามเฝ้าหน้าห้องน้ำตอนสลับกันอาบน้ำเพราะกลัวผี(ทั้งที่ก็ไม่แนใจว่าผีมันมีจริงรึป่าว แต่ก็นะ ไม่เชื่อ อย่าลบหลู่จ้า) แหกปากร้องเพลงราวกับว่าเป็นวงดนตรีที่ดังที่สุดในยุคนั้น(ซึ่งก็คิดว่าจริงอ่ะน่ะ อิอิอิ) แย่งกันบันทึกเรื่องราวลงหนังสือเล่มนึงซึ่งตอนนี้อยู่ที่ครายช่วยบอกด้วย....และอื่นๆอีกมากมาย ให้สาธยายทั้งวันก็คงไม่หมด ไม่รู้สินะ เวลานึกถึงเรื่องพวกนี้ทีไร ความรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกินนั้นมันก็จะค่อยๆละลายไป แล้วก็จะกลับมายิ้มได้อ่ะ

แต่สิ่งที่เราอยากจะบอกก็คือ ท่ามกลางเพื่อนเราเหล่านี้ มีเพื่อนเราอยู่คู่หนึ่งที่เป็นคู่รักกันมานานแรมปี แล้วเรารู้สึกว่าเราไม่เคยเกิดความรู้สึกว่าเราเป็นส่วนเกินของพวกเค้าเลยเวลาที่ต้องไปไหนกันสามคน (เออ..หรือว่าเราคิดไปเองก็ไม่รู้อ่ะ ความจริงพวกเค้าอาจจะอึดอัดที่มีเราก็ได้นะ อิอิอิ) ถามตัวเองอยู่เหมือนกันว่าทำไม แต่คำตอบมันอยู่ลึกในใจจนไม่สามารถดึงออกมาบรรยายได้อ่ะ แต่ก็ทำให้เรายิ้มได้มากขึ้นเป็นสองเท่าเลยอ่ะ

ก็นะ สุดท้ายก็ต้องขอขอบคุณเจ้าของคำถามที่ช่วยทำให้เราได้คิดว่า เพื่อนรักของเราคู่นี้มีความหมายกับเรามากแค่ไหน ก็ขอให้แต่งงานกันเร็วๆนะ แบบว่าอยากอุ้มหลานแล้วอ่ะ แล้วก็แบบว่าดีใจมากที่ได้เป็นเพื่อนเธอทั้งสองคนนะ..............เจ้าหมูสองตัว